Warszawa powinna czerpać z doświadczeń Manhattanu – wywiad

 Rozmowa z Michałem Uziębło, autorem projektu „Cztery Pory Roku, Cztery Pory Dnia”

Na czym polega projekt „Cztery Pory Roku, Cztery Pory Dnia”?

Projekt „Wieżowce Warszawy – Cztery Pory Roku, Cztery Pory Dnia” to album, katalog, zestawienie, porównanie przedstawiające 41 warszawskich wieżowców. Zestawienia dokonano na koniec 2013 roku. Za wieżowce na potrzeby tego opracowania uznano budynki spełniające standardowe założenia definicji budynku wieżowego (czyli nie brano pod uwagę obiektów typu świątynia, stadion) oraz mające minimum 70 metrów wysokości całkowitej. Dodatkowo pokazano trzy wieżowce niższe od wyżej zadeklarowanej wysokości, ale mające duży udział w tworzeniu warszawskiej historii tego typu obiektów.
Dla każdego budynku przyporządkowano osobną kartę. Karta dzieli się na dwie części. Lewa część to zestaw zdjęć zrobionych kompaktowym aparatem cyfrowym, czyli urządzeniem, na które stać każdego przeciętnego człowieka. Zestaw zdjęć prezentuje wieżowiec na przestrzeni czterech pór roku, a w każdej porze roku w czterech momentach doby. Prawa część karty to szkic budynku oraz jego podstawowe charakterystyki.

 Co Cię zainspirowało do jego stworzenia?

Jedną z inspiracji był obrazek, który tkwi w mojej głowie od czasu jednej z lekcji sztuki czy też plastyki, z podstawówki, a może z gimnazjum… Artysta (niestety nie pamiętam jaki i nie mogłem nigdzie znaleźć, jak on się nazywał) przedstawił katedrę właśnie w trakcie dwóch pór dnia (a może roku…). Ja, korzystając z obecnej technologii, rozszerzyłem zakres do 41 wieżowców, do czterech pór roku i czterech pór dnia.
Jestem inżynierem budownictwa i kolejną – a może główną – inspiracją jest marzenie o budowaniu wieżowców w Warszawie, chciałbym wyróżnić się na tym trudnym rynku pracy i zdobyć wymarzone zajęcie. To jest główne założenie tego projektu, wykorzystuje ten album jako dodatkową „wizytówkę” w kontaktach z ludźmi w mojej branży.

W jaki sposób przygotowujesz materiały?

Zdjęcia są zrobione zwykłym aparatem kompaktowym za niecałe 300zł, aby pokazać, że aby zrobić coś imponującego, nie potrzeba ogromnych finansów i drogiego sprzętu, ale pomysł, wytrwałość, pracowitość i pasję. Zdjęcia ustawiłem, dodałem opisy i szkice, korzystając z programu typu cad, w którym na co dzień pracuję.

Skąd bierzesz dane do opracowania poszczególnych obiektów?

Zdjęcia są mojego autorstwa. Raz na kwartał potrzebowałem około tygodnia na zrobienie kompletu zdjęć. Zdjęcia robiłem w określonych godzinach (ranek 5.00-8.00, dzień 11.00-16.00, wieczór 18.00-16.00, noc 0.00-3.00), dlatego zebranie materiałów dla wszystkich wieżowców wymagało średnio trzech wyjść po około 4 godziny dla jednej pory doby w jednym kwartale. Obejście (korzystając również z komunikacji miejskiej) jednym ciągiem wszystkich budynków było możliwe dla pory dziennej latem i zajmowało około 6 godzin. Szkice aksonometryczne (perspektywa) robiłem, korzystając z programu typu cad, w którym na co dzień pracuję. Pozostałe informacje o wieżowcach zbierałem w Internecie, pochodzą one głównie ze stron: wiezowce.waw.pl, urbanity.pl, wikipedia.org.

Który budynek jest Twoim ulubionym?

Moim ulubionym wieżowcem jest PZU Tower. Nie jest to architektoniczne cudo, zwłaszcza po tym jak została mu zdjęta zewnętrzna powłoka, mam jednak do niego duży sentyment, który pozostał mi po moich zeszłorocznych porannych wędrówkach śladami wieżowców. Do PZU Tower dochodziłem zwykle ulicą Grzybowską i po przejściu przez pasy pod Hotel Westin podziwiałem wschodzące słońce, wyłaniające się zza wieży PZU.

Czy Warszawa ma szansę na własny Manhattan?

Warszawa wypracowuje własny styl. Owszem, powinna czerpać z doświadczeń Manhattanu, Rotterdamu, Londynu, ale wydaje mi się, że nie powinniśmy naszej stolicy porównywać do tych miast, bo mamy własny styl, który powoli kształtujemy. Dużo ludzi bardzo krytykuję ład architektoniczny w Warszawie, ja ją zwiedziłem dość dokładnie o różnych porach i wg mnie bierzemy udział w budowaniu miasta światowego, miasta mającego własny styl i charakter, które łączy bogatą, momentami bolesną, ale polską historię z jej nowoczesnym obliczem.

Jaka inwestycja z planowanych lub realizowanych jest najbardziej wyczekiwana przez Ciebie?

W tym momencie najbardziej czekam aż Q22 zacznie wyłaniać się z ziemi. Na razie zarówno tempo, jak i organizacja budowy są na imponującym poziomie, podobnie jak i na budowie Warsaw Spire, chociaż skala inwestycji sporo mniejsza. Równie niecierpliwie czekam na budowę wieżowca na rogu al. Jana Pawła II i ul. Chmielnej.

Do kogo chciałbyś dotrzeć z projektem Wieżowce Warszawy?

Podstawowe założenie projektu to zrobić wrażenie na ludziach zajmujących się budową wieżowców w Warszawie. Liczę, że pomoże mi to znaleźć wymarzone zajęcie. Wyszło bardzo ciekawe opracowanie, dlatego również zamieściłem je w Internecie, aby jak najwięcej ludzi mogło zobaczyć, że Warszawa ma się czym chwalić.
Krytykujmy, bo to sprawia, że kolejne budynki będą coraz lepiej zaprojektowane, ale przede wszystkim cieszmy się z tego, co mamy, bo mamy naprawdę piękne miasto.

                                                                                                                                           Rozmawiał Tomasz Reich

 

O rozmówcy:
Michał Uziębło, inżynier budownictwa

Absolwent Politechniki Warszawskiej oraz Szkoły Głównej Handlowej. Wyróżniony w konkursie na najlepsze prace dyplomowe. Współautor projektów konstrukcji wielu budynków biurowych oraz mieszkalnych na terenie Warszawy. Autor albumu „Wieżowce Warszawy – Cztery Pory Roku, Cztery Pory Dnia”. Album można obejrzeć pod tym adresem.