Wczoraj poznaliśmy finalistów Nagrody Architektonicznej Polityki. Jednym z finalistów jest Plac Centralny, położony między Pałac Kultury i Nauki a Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, został oddany do użytku w czerwcu ubiegłego roku i już zdobywa uznanie w środowisku architektonicznym.
Projekt autorstwa pracowni A-A Collective odznacza się umiejętnym połączeniem nowoczesnej funkcjonalności z szacunkiem dla historii. W centrum Warszawy nie było zastanej roślinności, a jedynie wielka betonowa przestrzeń. Przekształcono ją w zieloną oazę: posadzono 100 drzew, 550 krzewów oraz 81 tysięcy roślin cebulowych i bylin, wytyczono trawniki, starannie zaprojektowano miejsca odpoczynku i ustawiono miejskie meble.
Historyczny kontekst miejsca został zaakcentowany w wielu detalach. Pozostawiono i odnowiono słynną trybunę honorową, która odgrywała ważną rolę w pochodach pierwszomajowych w PRL, a teraz stanowi punkt spotkań i odpoczynku. Symbolicznie zaznaczono przedwojenny gęsty układ urbanistyczny – ulice, kamienice i podwórka odwzorowano przy użyciu różnych kolorów i gatunków płyt granitowych oraz kostki brukowej odzyskanej z dawnej nawierzchni placu. Zwraca uwagę także zaznaczenie granicy przebiegającego tu muru getta oraz pozostawienie kilku kandelabrów z lat 50. XX wieku.
Charakterystycznym elementem nowego placu jest niska sadzawka o powierzchni 140 m², wyłożona białym marmurem, zlokalizowana w pobliżu muzeum, będąca miejscem relaksu dla mieszkańców i turystów. Nieco asymetryczny układ placu wobec Pałacu Kultury i Nauki nadaje mu dodatkowy urok, a wraz z dalszym wzrostem roślinności przestrzeń zyska pełną przytulność i swojski charakter.
