Na warszawskim Mokotowie powstaje miejsce, które łączy architekturę, historię i muzykę. PianoForte to pierwsza w Polsce inwestycja mieszkaniowa z własną, autorską ścieżką dźwiękową – stworzoną przez Włodka Pawlika, laureata nagrody Grammy. O tym, jak brzmi przestrzeń mieszkalna i jak muzyka może kształtować emocje przyszłych mieszkańców, rozmawiamy z kompozytorem oraz przedstawicielami BPI Real Estate Poland: Mariuszem Gajżewskim i Anną Siwek.
Tomasz Reich: Zacznijmy od źródła. PianoForte to pierwsza w Polsce inwestycja premium, dla której specjalnie skomponowano muzykę. Panie Mariuszu, skąd wziął się pomysł, aby budynek zyskał własną, dedykowaną oprawę muzyczną?
Mariusz Gajżewski: Pomysł zrodził się z tożsamości miejsca. Na terenie, gdzie powstaje budynek, działała kiedyś Fabryka Fortepianów Małecki. Ten rys historyczny był dla nas punktem odniesienia i natchnieniem. Chcieliśmy, żeby ta tożsamość została przekazana przyszłym mieszkańcom w formie głębszej niż tylko przez architekturę czy nazwę. Stąd idea powiązania inwestycji z muzyką, aby spojrzeć na architekturę z innej perspektywy i dać przyszłym mieszkańcom coś wyjątkowego.
Tomasz Reich: Panie Włodku, a jak Pan, artysta światowego formatu, zareagował na tak nietypową propozycję – stworzenia kompozycji dedykowanej budynkowi?
Włodek Pawlik: Muszę przyznać, że byłem mile zaskoczony. Nigdy wcześniej nie słyszałem o podobnym projekcie, przynajmniej w Polsce. To genialny w swej prostocie pomysł, aby wykorzystać moje umiejętności kompozytorskie w kontekście przestrzeni mieszkalnej. Te dwie sfery pięknie się łączą. Jako pianista zawsze zwracałem uwagę na komfort akustyczny miejsca, w którym ćwiczę. Znalezienie mieszkania, gdzie można bez problemu wstawić fortepian i pracować, to było zawsze wyzwanie. Dlatego bardzo się cieszę, że firma budująca ten apartamentowiec wpadła na taki pomysł. To była dla mnie wielka frajda, móc wydobyć z fortepianu i mojej wyobraźni dźwięki, które, mam nadzieję, będą służyć mieszkańcom jako muzyczne tło dla tej pięknej idei.
Tomasz Reich: Wybór Pana osoby wydaje się nieprzypadkowy, nie tylko ze względu na Pana talent. Okazało się, że w młodości grał Pan na fortepianie z dawnej Fabryki Małecki. Czy inwestor wiedział o tym od początku?
Mariusz Gajżewski: Może zaskoczę, ale nie wiedzieliśmy o tym. Ta niesamowita historia pojawiła się dopiero na naszym pierwszym spotkaniu dotyczącym potencjalnej współpracy..
Anna Siwek: To po prostu fantastyczny zbieg okoliczności, który w naturalny sposób dopełnił tę współpracę.
Tomasz Reich: Panie Włodku, w takim razie ten osobisty wątek musiał mieć wpływ na charakter brzmienia utworów?
Włodek Pawlik: Zdecydowanie. Fakt, że w czasach studiów na Akademii Muzycznej w Warszawie kupiłem fortepian marki Małecki, aby ćwiczyć w domu, jest dla mnie bardzo ważny. Ten instrument był moim przyjacielem przez cztery, a może nawet pięć lat. Kiedy dowiedziałem się, że apartamentowiec powstaje na terenie, gdzie Pan Małecki miał swoją fabrykę, poczułem, że jest w tym jakaś synergia, magia. To dopełniło całą ideę i moją artystyczną aktywność w tym projekcie.
Tomasz Reich: A jak wyglądał sam proces twórczy? Komponowanie „dla architektury” różni się od pracy nad utworem koncertowym? Czy miał Pan pełną swobodę artystyczną, czy jakieś wytyczne od inwestora?
Włodek Pawlik: Miałem pełną swobodę. Słowo „wytyczne” źle mi się kojarzy. Odbyliśmy rozmowę, podczas której doszliśmy do wniosku, że utwór fortepianowy będzie idealną osnową dla tego projektu. Mamy tu szlachetną formułę architektoniczną, szlachetną nazwę i szlachetny instrument. Fortepian jest dla mnie najważniejszy, ale też jest jednym z najpopularniejszych instrumentów, który podnosi rangę muzyki, nadaje jej sferę ekskluzywności.
Tomasz Reich: Sama nazwa „PianoForte” sugeruje pewien kontrast – cicho i głośno. Jak Pan to interpretuje w kontekście kompozycji i charakteru tego miejsca?
Włodek Pawlik: Można to przełożyć na język analogii. Dom to miejsce, w którym jest i cicho, i głośno. Pytanie, czy na co dzień stać nas na te dwa ekstremalne, kontrastujące zjawiska. Osoby ceniące spokój szukają go z dala od zgiełku miasta. Ja sam pracuję w centrum Warszawy na Uniwersytecie Muzycznym, gdzie panuje atmosfera pracy – to jest trochę takie „forte”. Natomiast „piano”, czyli wyciszenie, to kwestia namysłu, koncentracji związanej z komponowaniem. Musiałem mieć ten moment piano, żeby stworzyć i nagrać te dwa utwory.
Tomasz Reich: Stworzył Pan dwie kompozycje, „Pianoforte I” i „Pianoforte II”. Co one wyrażają? Czy chciał Pan uchwycić klimat miejsca, czy raczej emocje, które będą towarzyszyć mieszkańcom?
Włodek Pawlik: Te kompozycje są emanacją mojego podejścia do przestrzeni, do której wchodzę. Oczekuję komfortu, spokoju, wyciszenia, ale też radości. To utwory intymne, kameralne i delikatne. Stoją w skrajnym przeciwieństwie do muzyki, z którą mamy do czynienia na przykład w galeriach handlowych, która bywa wręcz agresywna. To są słowa, które prowadziły moją wyobraźnię i intuicję.
Tomasz Reich: Jaką rolę odegrają te kompozycje w komunikacji projektu? Czy to wyłącznie element marketingowy, czy sposób na wprowadzenie unikalnego klimatu?
Mariusz Gajżewski: Z pewnością pełnią obie te funkcje. W aspekcie marketingowym te utwory pozwalają przyszłemu mieszkańcowi poczuć klimat tego miejsca, jeszcze na etapie budowy. Docelowo muzyka będzie wykorzystana w częściach wspólnych – w lobby i windach. Mieszkańcy będą mieli możliwość na co dzień z niej korzystać.
Anna Siwek: Ciężko jest, mając taką perełkę, trzymać ją w szufladzie, aż budynek zostanie wybudowany. Chcemy się tym dzielić już teraz. Tak samo jak z rzeźbami, które docelowo znajdą się w holu, a już teraz można je oglądać w biurze sprzedaży. Chcemy, by przyszły mieszkaniec mógł zobaczyć i poczuć to, z czym będzie miał później styczność.
Tomasz Reich: Firma BPI Real Estate od lat łączy sztukę z projektami mieszkaniowymi. Na ile PianoForte jest kontynuacją tej filozofii?
Mariusz Gajżewski: Kontynuujemy tę filozofię, ale projekt PianoForte jest pod tym względem wyjątkowy. Wcześniej w naszych inwestycjach pojawiały się artystyczne zdjęcia, jak w Bulwarach Książęcych we Wrocławiu, czy dzieła młodych artystów z Politechniki Poznańskiej w projekcie Panoramiqa. Jednak w PianoForte tożsamość miejsca jest jeszcze silniej nacechowana artyzmem – poprzez płaskorzeźby, a przede wszystkim przez ten aspekt muzyczny. To na pewno projekt najbardziej szeroko eksponujący sztukę w historii BPI.
Tomasz Reich: Czy obserwują Państwo, że klienci coraz częściej oczekują nie tylko eleganckiego apartamentu, ale także historii, emocji i wartości dodanej? Czy to przyszłość rynku premium?
Mariusz Gajżewski: Zdecydowanie tak. Cieszy mnie, że rynek premium w Polsce idzie w tym kierunku. Pokazanie tych niemierzalnych, subiektywnych wartości, danie klientowi emocji związanych z architekturą, to jest przyszłość.
Anna Siwek: To kierunek, w którym idziemy od dłuższego czasu. Klienci nie chcą mieszkać w kolejnym zwykłym budynku. Chcą mieć coś, co jest tożsame z nimi. Rolą dewelopera jest dostosowanie projektu do tego, gdzie i dla kogo on powstaje.
Tomasz Reich: Panie Włodku, na koniec pytanie o przyszłość. Czy Pana zdaniem muzyka może na stałe stać się elementem projektowania przestrzeni mieszkalnych, tak samo istotnym jak design czy sztuki wizualne? I czy PianoForte to projekt pionierski również z Pana perspektywy?
Włodek Pawlik: Pożyjemy, zobaczymy. To zależy od otwierania pewnych furtek wyobraźni u ludzi, przekraczania tego, co oczywiste. Ten projekt to wyjście poza rytuał rozmowy o muzyce przez pryzmat popkultury. Mam nadzieję, że się spodoba. Jeśli chodzi o mnie, to jest to dla mnie nieoczekiwane i cieszę się, że ten pomysł zrodził się właśnie w Warszawie, mieście, z którym jestem bardzo mocno związany. To piękna koincydencja zdarzeń.
Tomasz Reich: Muszę powiedzieć, że kiedy usłyszałem o tym projekcie, pomyślałem sobie, że sam chciałbym mieszkać w takim domu, w którym brzmi Pana muzyka.
Włodek Pawlik: Być może ja też.
Mariusz Gajżewski: Patrząc na PianoForte, myślę, że to jest dobry kierunek i nie wykluczamy, że element muzyczny jeszcze kiedyś się pojawi w naszych kolejnych projektach. Dla każdego projektu szukamy indywidualnych rozwiązań.
Tomasz Reich: Mam nadzieję, że niedługo. Gratuluję tej współpracy.
Artykuł sponsorowany
