„PŁOT NIENAWIŚCI” HUBERTA CZEREPOKA STANĄŁ NA WARSZAWSKIEJ WOLI

    28 sierpnia Hubert Czerepok zakończył pracę nad swoją najnowszą instalacją, którą tworzył od wiosny tego roku. Na warszawskiej Woli stanął stalowy płot złożony z haseł mowy nienawiści zaobserwowanych na murach polskich miast. Czy skłoni nas do refleksji nad nietolerancją i słowną agresją wobec „innych”, pojawiającą się w przestrzeni miejskiej? Czy można z nią walczyć za pomocą działań artystycznych?

    Instalacja Czerepoka jest ósmym projektem zrealizowanym w ramach programu rezydencji artystycznych w Muzeum POLIN i pierwszą pracą tak mocno zaznaczającą się w przestrzeni publicznej Warszawy.
    Hubert Czerepok w swojej pracy zmierzył się z problemem mowy nienawiści, która, w formie napisów na murach, stała się stałym elementem krajobrazu. Natłok wykluczających, obraźliwych haseł atakujących „innych” – kibiców przeciwnej drużyny, przedstawicieli mniejszości etnicznych czy seksualnych – jest tak powszechny, że niemal przestaliśmy je dostrzegać. I właśnie do tego niebezpiecznego spowszednienia agresji bijącej z murów odniósł się artysta, kumulując w swojej instalacji dziesiątki autentycznych haseł i obelżywych symboli. – „Płot nienawiści” dzięki swej materialności, ciężarowi i widoczności pokazuje, że nie należy zjawiska [mowy nienawiści] lekceważyć. Że ma ono swoją ponurą moc, która nie tylko szpeci ulice, ale przede wszystkim zatruwa wyobraźnię” – komentuje dr hab. Waldemar Kuligowski z Zakładu Studiów nad Kulturą Współczesną UAM.
    Istotną rolę w dziele Huberta Czerepoka odgrywa tworzywo, z którego została wykonana instalacja.
    – Przełożenie mowy nienawiści na jeden z trudniejszych do obróbki materiałów, jakim jest stal kuta, jest przepracowaniem jej w sposób dosłowny, fizyczny – zaznacza artysta. – Tak przekuty napis jest trwalszy, bardziej niewygodny, trudniejszy do ukrycia i zignorowania. Dlatego ważnym aspektem jest materialność tej pracy . Instalacja stoi w przestrzeni publicznej, sąsiadując ze sprayowymi napisami na murze. Staje się przez to trudniejsza, gryząca i niezręczna- dodaje Czerepok.
    Pierwsze reakcje oglądających wskazują na to, że miał rację. Obok „Płotu nienawiści” trudno przejść obojętnie – wiele osób komentuje instalację , nierzadko oburzając się na prezentację obelżywych haseł w centrum miasta. Zapominają przy tym, że wystarczy przejść się po ulicach, by odnaleźć je na ścianach domów i murach. Stalowa instalacja Huberta Czerepoka, zrealizowana przez kuźnię Jędrzejewskich, przez kilka miesięcy będzie gościć na Skwerze gen. Jana „Jura” Gorzechowskiego, między ulicami Dzielną, Smoczą i aleją Jana Pawła II. Miejsce to zostało wybrane ze względu na swoje znaczenie symboliczne. Na skwerze znajduje się zainicjowany przez Dom Spotkań z Historią Ogród Sprawiedliwych, upamiętniający tych, którzy w XX i XXI wieku sprzeciwili się totalitaryzmom, masowym zbrodniom i występowali w obronie godności człowieka. Protest przeciwko atakowaniu ludzkiej godności przez stosowanie i przyzwolenie na mowę nienawiści przyświeca również projektowi Muzeum POLIN – instalacji i szeregowi zajęć edukacyjnych prowadzonych przez muzeum.
    Już w czasie pracy nad projektem muzeum zorganizowało warsztaty z Hubertem Czerepokiem na temat mowy nienawiści, na które zaproszono również mieszkańców domów sąsiadujących z przyszłą instalacją. – Muzeum prowadzi wiele działań edukacyjnych inspirujących do refleksji nad uprzedzeniami i stereotypami – mówi Zygmunt Stępiński, zastępca dyrektora Muzeum POLIN ds. programowych. – Są to m.in. warsztaty antydyskryminacyjne, których uczestnicy badają mechanizmy prowadzące do uprzedzeń i nietolerancji. Tematyce wykluczenia „innych” na tle etnicznym, religijnym, czy seksualnym poświęconych jest też wiele debat, wykładów, czy działań artystycznych.

    2fdad512d84e83ca5e0e08c6a2509e45efdb993d!15302315

    11952906_10207866192962216_1839329369125206301_o

    Więcej o artyście:
    Hubert Czerepok jest artystą sztuk wizualnych i wykładowcą Akademii Sztuki w Szczecinie, gdzie prowadzi Pracownię Filmu Eksperymentalnego. Absolwent poznańskiego ASP i podyplomowych studiów w Wyższej Szkole Sztuk Pięknych (Antwerpia) i Jan van Eyck Academie (Maastricht). Swoje prace prezentował na wystawach solowych m.in. w: Galerii Labirynt w Lublinie, Galerii Arsenał w Białymstoku, Art Stations Foundation w Poznaniu, La Criee Centre d’Art Contemporain w Rennes. A także w ramach wystaw zbiorowych m.in. podczas 19. Biennale w Sydney, Międzynarodowego Quadriennale Rzeźby w Rydze, a także w Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Sztuki Współczesnej MOCAK w Krakowie i CSW Zamek Ujazdowski w Warszawie.